و ورم نباشد و تنها از ضعف جاذبه باشد . 4 - غسول : ( آبى كه با آن شستشو مىكنند ) اين دارو رنگ‌گونه را در همان وقت استعمال گلگون مىكند . شيطره هندى را در سركه مىجوشانند و پارچه اى را به آن آغشته كرده و صورت خود را با آن مىشويند . 5 - غسول ديگر : كه چهره را گلگون مىكند . خردل سفيد و زرنيخ را به اندازه مساوى مىسايند و در شير تازه حل كرده و هفت روز صورت خود را با آن مىشويند . 6 - غمره : اين دارو زردى رنگ رخساره را بر طرف مىكند . پر سياوشان درمنه ارمنى ، مرزنجوش ، مريم نخودى ، بابونه ، گل بابونه ، شويد و آب اترج آنها را مىجوشانند و با آبش صورت خود را مىشويند . [ باب ] هجدهم حرف " ف 1 - فتيله عنبر : عنبر اشهب دو مثقال ، عود هندى و نبات سفيد از هركدام پنج مثقال ، صندل سفيد يك مثقال آنها را مانند سرمه نرم مىسايند سپس در گلاب مىسايند و با نبات مخلوط كرده از آن فتيله مىسازند ( مورد استعمال اين فتيله در متن ذكر نشده ) . 2 - فراطيقون الابيض : براى قرحه‌ها و چرك چشم : نشاسته ، صمغ عربى انزروتى كه در شير الاغ پرورده شده باشد ، نبات سفيد آنها را به اندازه مساوى كوفته و بيخته در چشم مىپاشند . 3 - فراطيقون الاصفر : براى چشم‌خرابى ناشى از رطوبت : انزروت پرورده در شير الاغ پنج مثقال ، عصاره ماميثا ، صبر سقوطرى و زعفران از هركدام يك مثقال ، ترياك يك دانق آنها را كوفته و بيخته و استعمال مىكنند . 4 - فراطيقون الرمادى : توتياى كرمانى شسته بيست جزء ، صدف سوخته